Hieronder  (stukjes) tekst uit een afstemming, geplaatst met toestemming van de desbetreffende personen.


Een afstemming van een jongen van bijna 5 jaar oud: 

Wanneer ik op Max afstem zie ik een jongen die eerst even aan het aftasten is voor hij ergens volledig in springt. Hij wil graag eerst weten wie je bent en hoe je bent voor hij zich een beetje openstelt aan je.
Door grapjes en humor ben je snel bij hem binnen en wanneer hij je kan vertellen over zijn interesses heb je zijn volledige aandacht. Hij kan er heel gefascineerd over vertellen en vergeet dan als het ware de tijd en de persoon die tegenover hem zit.

Het is een jongen die erg veel geduld kan hebben en lang kan volhouden wanneer een onderwerp hem maar interesseert. Wanneer er iets op zijn pad komt wat hem niet veel boeit dan is hij snel zijn aandacht kwijt en kan hij heerlijk lopen dagdromen of met andere dingen bezig zijn.

Zijn hoofd maakt erg veel overuren. Nooit staan zijn gedachten stil maar altijd is hij over van alles wat hij mee maakt aan het nadenken. Hij wil graag alles begrijpen en snappen en dat is soms lastig als iets niet te snappen valt. Het geduld om het dan naast hem neer te leggen mist hij nog een beetje. Als hij leert dat je niet alles hoeft en kan begrijpen krijgt hij al iets meer rust. Soms mogen papa en mama hem dit ook uitleggen. Niemand kan altijd alles begrijpen, soms gebeuren er ook dingen die nou eenmaal zo gaan of waarop je geen invloed hebt en dat mag Max leren om naast zich neer te leggen en zich te focussen op zichzelf.

 

Max vindt het ook niet meer heel fijn om als jongetje of broertje door het leven te gaan. Max is een stoere en grote jongen die al heel veel kan en wil ook graag zo gezien worden door de mensen om hem heen. Het betuttelende of het te zachtaardig tegen hem doen maken hem kriebelig en opstandig. Hij gaat rare kapriolen uithalen of zich juist bewijzen om te laten zien hoe groot hij al wel niet is. Alleen thuis bij papa en mama, wanneer er niemand anders bij is, vind hij het soms wel heerlijk om nog even tegen je aan te kruipen of vertroeteld te worden, maar wel een beetje stiekem en niemand hoeft dat verder te weten.


Max vindt het heerlijk om papa en mama te helpen met klusjes in en om het huis. Het geeft hem het gevoel van erbij horen, groot zijn en van de verantwoordelijkheid die hij dan krijgt zie je hem bijna letterlijk groeien. Vraag maar eens aan hem waarbij hij zou kunnen en willen helpen in huis, spreek samen maar dingen af en zie hoe hij hiervan opleeft.

Wanneer hij een taak op zich neemt hoort er natuurlijk wel bij dat hij zich er ook aan houdt, daar zal hij soms wel in gestimuleerd mogen worden want als de nieuwigheid eraf is lijkt het soms een beetje te gaan versloffen. Wijs hem dan op zijn taken of ga weer opnieuw zitten om te zien en te overleggen waarbij hij anders wil helpen.

 

Max wil gewoon heel graag meer betrokken worden bij het gezin en meer gezien worden als een onderdeel van, een grote jongen die ook zijn helpende hand kan bieden en ook zijn eigen rol heeft binnen het gezin.

 

Max is ook een erg gevoelig jongetje wat heel snel gevoelens en emoties oppikt van anderen waardoor hij als het ware steeds opnieuw dicht slibt. Hij heeft dan zoveel indrukken en kriebels in zijn lichaam dat hij die van zichzelf nauwelijks nog weet te vinden en dat zorgt voor frustratie en woede. Om even niet meer te weten wat je zelf denkt, vind, voelt en weet is heel frustrerend, helemaal voor Max. Het lijkt hem dan soms te duizelen voor zijn ogen en door een woede uitbarsting is hij de ergste druk weer even kwijt en heeft hij weer iets ruimte voor zichzelf.

Steeds gaat deze cirkel door en door en het brengt hem niet verder. Het wordt tijd dat zijn lichaam weer helemaal leeg en van zichzelf wordt, dat alle emoties en gevoelens van anderen niet meer in zijn lichaam blijven hangen en dat ook de andere energieën niet meer aan zijn lichaam vastklampen. Max mag weer helemaal van zichzelf zijn en in zijn eigen kracht gaan staan.

 

Ik ontlaad Max hele lichaam en zorg dat alles wat hem niet langer helpt en niet van hem is eruit gaat. Max zit erg vol en het duurt even voor hij helemaal leeg stroomt en de leegte die overblijft weer helemaal met zijn eigen energie wordt opgevuld.
Wanneer dit zover is merk ik het gelijk aan de uitstraling en de houding van Max, net of hij wakker is geschud en wat meer aanwezig oogt.

Het was alsof hij in een te krap coconnetje zat met te weinig bewegingsvrijheid en waarbij je kan voorstellen dat er een soort stroom op stond die ervoor zorgde dat niemand te dichtbij kon komen. De stroom waren de gevoelens, kriebels, frustraties, emoties en energieën van anderen met een mix van hemzelf. Dit alles is nu weg en het geeft Max gelijk meer vrijheid. Niet meer in een te krappe cocon maar nu de hele wereld om je in te bewegen en adem te halen.

Door Max gelijk stevig op de grond te laten staan, net alsof er grote magneten onderaan zijn voeten zitten waardoor hij niet omgeblazen kan worden staat hij zo krachtig op de grond dat hij in staat is om niet meer alles wat er op hem afkomt in zijn lichaam op te slaan.  Hij kan nu echt leren om er voor zichzelf te zijn en te voelen en te ontdekken wat het is wat hem blij, gelukkig en vrolijk maakt. Alles mag hij met hulp van papa en mama opnieuw gaan ontdekken en gaan geloven in zijn eigen kracht. Als Max echt iets wil dan gaat hem dat lukken. En door hem klusjes, opdrachten of taken te geven die hij kan is dat een mooi begin voor het krijgen van dat vertrouwen wat hij nodig heeft.

Papa en mama mogen vooral met Max blijven praten. Bijvoorbeeld wanneer hij ’s avonds gaat slapen de dag samen doornemen, wat heeft hij allemaal mee gemaakt? Wat was minder leuk en waar werd hij vrolijk van? Door het Max te laten benoemen leert hij zichzelf steeds beter kennen en leert hij steeds beter bij zichzelf te blijven en in zijn kracht te staan. Laat hem vooral zelf met antwoorden komen en probeer niks in te vullen voor hem.

 

Doordat hij vast zat in zijn cocon voelde het voor hem ook niet fijn om te bewegen en actief bezig te zijn. Nu voelt hij in zijn lichaam veel vrijer en zal hij veel meer plezier hebben in bewegen. Lekker naar buiten om gelijk zijn hoofd te luchten en nieuwe energie te ontvangen van de buitenlucht en de zon. Weer lekker ravotten met zijn broer of lekker rennen en klimmen. Gewoon lekker actief en onbezorgd bezig zijn.

 

Maak vooral samen als gezin veel plezier, geef Max het gevoel dat hij er net zoals alle anderen bij hoort en geef hem de gewone behandeling als dat je bij een ander zou doen. 

Probeer zijn zelfstandigheid steeds meer te bevorderen en hem te laten geloven in zichzelf en de kracht die hij heeft, zelf zijn keuzes proberen te laten maken en zelf dingen te laten ondernemen of uitvogelen. Hij mag zichzelf naar anderen meer gaan laten zien.
Max heeft veel in zijn mars en doordat hem nu niets meer in de weg staat om te gaan genieten, stralen en leven mag hij heerlijk zijn gang gaan.
Wanneer hij te druk wordt in zijn hoofd praat dan samen met hem en ga naar buiten. Buiten lekker uitleven en zijn energie kwijt kunnen.

Een klein stukje uit een afstemming van een meisje van 4 jaar oud: 

"Na een paar minuten zegt Anna plots. Zie je die koeien die daar in de stal staan Eelke?

Ik kijk richting de stal, zie de koeien staan en knik naar Anna.

Zo voel ik me op het moment ook een beetje Eelke. Gevangen in een ruimte, ik kan me niet vrijuit bewegen terwijl ik zo graag in de wei wil grazen en rennen.

Kun je mij uitleggen hoe dat komt Anna? Vraag ik aan haar.

Anna knikt en kijkt heel serieus. Het lijkt of ik gevangen zit in mijn eigen denkwereld. Het beperkt mij, het lijkt alsof ik aan allerlei koorden vast zit en die raken aardig in de knoop en beknellen mij steeds meer, ik kom vaster en vaster te zitten. Ik zou graag weer meer vrijheid willen Eelke, niet alles meer zo binnen laten komen en mijn hoofd vol laten raken. Ik denk over alles na wat er in mijn hoofd zit en dat is veel te veel. Over sommige dingen zou ik helemaal nog niet na hoeven te moeten denken, zegt Anna mij en terwijl ze dat zegt pakt ze haar hoofd met haar handen vast en leunt voorover, tegen haar knieën.

Hoe bedoel je dat Anna? Vraag ik aan haar.

 Ik ben nog jong Eelke, en er komt al zoveel van de grote mensenwereld bij mij terecht en ik weet nog niet hoe ik daar op moet reageren, ik kan die informatie nog niet overzien, het belemmert mij. Het komt via allerlei kanalen bij me binnen en ik kan het niet stoppen Eelke"

 

Een klein stukje uit een afstemming van een meisje van ongeveer 6 maanden oud: 

"Maaike knikt,  ja ik heb erg veel behoefte aan regelmaat en rust. Voorspelbaarheid is voor mij erg belangrijk en papa en mama mogen tegen mij praten, ik snap wat ze zeggen. Ik wil graag weten wat er gaat gebeuren, waarom de dingen gaan zoals ze gaan, wanneer ik uitleg krijg geeft dat mij rust. Als papa en mama mij de uitleg geven geeft het hun een stukje bewustzijn mee, waarom gaan de dingen zoals hun ze doen?

Papa en mama mogen ook wat meer rust en regelmaat aanbrengen in hun leven en in huis en zich bewust worden van hun eigen emoties. De emoties die hun met zich mee dragen voel ik maar al te goed, wanneer ik hierover geen uitleg krijg is het voor mij moeilijk te begrijpen waarom ze doen wat ze doen.

Heel mooi gezegd Maaike, zeg ik haar. Dat is een mooie boodschap voor papa en mama.

Maaike knikt en kijkt mij trots en blij aan. Laten we ervoor zorgen dat binnen ons gezin wat meer openheid komt door met elkaar te gaan praten en uit te spreken wat we voelen."


 

Wil je meer informatie over een Luisterkind afstemming?

Klik dan hier